Babamın Hikayeleri: Kerpiç

kerpic

Kerpiç yapı malzemesidir. Eskiden Anadolu’da yaygın olarak temel taşla yükseltilir, su basmandan itibaren ana duvar, ara duvar kerpiçle yapılırdı.
Hammaddesi samanlı çamurdur. Dikdörtgen bir kalıbı vardır.Her kalıptan iki büyük, iki küçük dört kerpiç çıkar. Büyüğüne ana kerpiç, küçüğüne kuzu kerpici denilir.
Bizim gençliğimizde mezarlıklarda cenazenin konulduğu sapmanın sağlıklı olarak kapatılmasında kerpiç kullanılırdı. Cenaze namazdan sonra kabristana getirilir. Tabuttan çıkarılır. Kabre indirildikten sonra “Ana ver”, “Kuzu ver” kerpiç faslı başlardı. Kabre inenler kerpiç isterler, sapmayı güzelce tahkim ederlerdi. Biz kerpicin anasını kuzusunu ordan bilirdik.
Eskiden Ermeni ustalar köyde kentte, cami, ev, dam yaparlarmış. O ustalardan birisi çalışırken sık sık tevhid getirirmiş. “La ilahe illallah” dermiş. Müslümanlar ümitlenmişler.
– Yahu usta sen bizim Tevhid’i getiriyorsun. Bir de peygamberimizi tasdik et, müslüman ol…
demişler. Ustadan:
-Karnımda gavurluk kuzu kerpici gibi yatıyor. Hiç müslüman olabilir miyim..
cevabını almışlar..

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir