Yazılar

Babamın Hikayeleri: Mecburi Hizmet

bolvadin

Evin önü avlu. Çocuklar avluda vakit öldürüyorlür. Akşama bir saat var. Evde bir ihtiyaç zuhur etmiş. Bir şey alınacak. Adam titiz. Akşam eksik bir şey olsun istemez. Söylenir…
Annenin dört oğlu iki kızı var. Görmüş geçirmiş. Hali vakti yerinde. Diplomat. Kasaba aksanı ile konuşur fakat lafını sözünü bilir. İhtiyaç var ya, anneleri:
– Biriniz çarşıya gitsin, domates getirsin.
demiş. Oğlanların hepsi hemen eve girmişler. Peştahtalarına oturmuşlar. “Dersimiz var” demişler. Çalışmaya başlamışlar.
Anne kilerden sepeti almış, parayı hazırlamış. Büyük oğlana:
– Çabuk git, yolda eğlenme, domates al gel, akşam oluyor..
demiş. Büyük oğlunun yarınki yazılı sınavından, yetiştirilecek ödevden filan bahsettiğini görünce, usulca:
– Bu mecburi hizmat, şark hizmatı…
demiş, kaldırmış, hizmete göndermiş.